Wat is PMA?

Alles heeft een oorzaak, alles heeft een reden!!!

Elke beslissing, keuze, beweging die je maakt, elk woord dat je kiest, alles wat je doet, zegt, denkt en voelt heeft een oorzaak.

Die oorzaak is ons vergelijkingsmateriaal die we in ons leven tijdens uiteenlopende gebeurtenissen via onze zintuigen opdoen.

Ons brein geeft aan alles wat we waarnemen een code. Dit waarnemen gebeurt met al onze zintuigen; horen, zien, proeven, ruiken en voelen.

De code die wordt gegeven kunnen we voor het gemak even vergelijken met een barcode.

Je hebt op dit moment misschien wel een glas water voor je staan. Hoe weet jij dat wat je ziet een glas is? Ja dat heb je ooit geleerd, maar hoe weet het brein het geleerde te onthouden? Juist, door daar een specifieke code aan te geven, de barcode.

Kijk nog eens naar het glas. Doe je ogen nu eens dicht en laat je gedachten de vrije loop terwijl je dat glas water voor je ziet. Welke plaatjes komen het eerst? Waarschijnlijk een heleboel plaatjes van allerlei glazen; glazen van thuis, het werk, van het uitgaan. Je brein heeft bij het zien van het glas water gezocht naar vergelijkingsmateriaal dat het beste daar op leek, inderdaad vergelijkingsmateriaal van allemaal glazen

We slaan echter niet alleen droge feiten op die door onze zintuigen worden waargenomen. We slaan ook altijd gevoelens op, fysiologie die we op het moment van die ervaring is ons leven hebben waargenomen. Onder fysiologie verstaan we hier alle lichamelijke veranderingen die in ons lichaam plaats vinden en die wij herkennen als een gevoel en/of emotie. Tijdens het vergelijken van al ons materiaal zullen plaatjes met een hogere gevoelswaarde eerder boven komen dan de plaatjes waar geen gevoelswaarde was. Met andere woorden, er zal eerder vergelijkingsmateriaal boven komen van glazen waar je een sterker gevoel (fysiologie) bij hebt. Die plaatjes komen eerder naar boven.

Herinneringen

Wanneer je in gedachten een hele aandoenlijke situatie uit je jeugd herbeleeft, ken je dan dat gevoel dat je weer vol schiet? Het enige wat je hierbij doet is mentale plaatjes oproepen uit je onderbewuste geheugen, maar je voelt wel onmiddellijk weer dezelfde emoties die voor jou aan die plaatjes vastzitten. Hetzelfde kun je ook ervaren met een bijzonder humoristische ervaring. Dit werkt echter niet alleen zo met prettige mentale plaatjes. Je kunt je door het activeren van onderbewuste plaatjes ook weer boze, verdrietige, of angstige gevoelens ervaren.

Zolang het om ervaringen gaat die jij je bewust kunt herinneren is er niets aan de hand.

Tijdens beschamende, pijnlijke of angstige momenten waarin we het gevoel hebben de controle over de situatie en/of ons lichaam te verliezen, kan er wat mis gaan met het opslaan van dat gevoel. De verwerkingsprocessen in je brein worden dan geblokkeerd waardoor er een soort kortsluiting ontstaat.

Het belangrijkste tijdens deze momenten is altijd het zelfde: het terugkrijgen van de controle. Dit doe je door te focussen op een detail in dat moment wat minder heftig is.

Je zintuigen (horen, zien, smaak, ruiken, en voelen) functioneren echter wel gewoon en alles wordt dus gewoon geregistreerd, ook de paniekgevoelens die je niet bewust wilt waarnemen en die je dus ook niet laat doordringen in je bewuste brein.

Het gevolg is dus dat de inhoud van de gebeurtenis niet of gedeeltelijk wordt opgeslagen en gecodeerd maar dat de bijbehorende fysiologie (dat wat er in je lichaam gebeurt, alles wat je voelt) in al zijn hevigheid wordt opgeslagen.

Het onderbewuste verbindt dus onze zintuiglijke waarnemingen altijd met de emoties die we op dat moment hebben gevoeld. Het slaat deze ook op als codes. Stel je deze eens voor als kleuren. Des te vager de kleur des te lichter de emotie. De prettige emoties worden als pastelkleuren opgeslagen en de negatieve emoties als hele felle kleuren. Als een gebeurtenis ons zo onzeker maakt dat we in paniek raken, dan is de kleur van deze code zo fel rood dat er kortsluiting in ons onderbewustzijn ontstaat. Het vervelende van deze kortsluiting is dat we ons die hele gebeurtenis , of een aantal details daarvan, later niet meer kunnen  herinneren. Elk afzonderlijk gegeven in zo’n gebeurtenis is echter wel samen met de knalrode kleur opgeslagen. Dit noemen we Bad Clusters.

Zodra er gegevens uit je badcluster geactiveerd worden, wordt de daaraan gekoppelde knalrode code ook actief. Des te meer er van deze knalrode gegevens actief worden, des te vervelender ga jij je voelen. Omdat je vervolgens wel de gevoelens van de bad cluster gegevens ervaart maar geen idee hebt waarom je ze voelt, werken deze gevoelens als stoorzenders. Ze beïnvloeden op een negatieve manier je denken, beoordelingen, beslissingen en hoe jij je gedraagt. Als ze langdurig actief worden kunnen ze zelfs allerlei vervelende  gezondheidsklachten veroorzaken.

Bad Clusters beslaan ongeveer 2% van al onze herinneringen. Deze 2% Bad Clusters is echter wel verantwoordelijk voor 75% van ons gedrag, onze beslissingen en onze beperkende overtuigingen. De oorsprong van onze negatieve reactiepatronen, relatieconflicten, gezondheidsproblemen en onze mentale en emotionele problemen ligt in Bad Clusters.